به مناسبت ۵۰ سالگی اپل؛ همه فناوری‌‌هایی که خالق آیفون از رده خارج کرد

به گزارش پارسینه ، در طول پنجاه سال گذشته، اپل با نوآوری‌های خود، دنیای کامپیوترهای شخصی را متحول کرده، عصر گوشی‌های هوشمند را آغاز نموده، آیفون را پیشرفته‌تر از قبل کرده و با سری اپل واچ و ایرپادهای خود، جایگاه مستحکمی در بازار گجت‌های پوشیدنی به‌دست آورده است. این شرکت همچنین نرم‌افزارها و سرویس‌های محبوبی مانند اپ استور، فیس‌تایم، آی‌کلود، آی‌مسیج و بسیاری دیگر را رایج کرد.

در آستانه پنجاه سالگی غول فناوری، در ادامه این مطلب به فناوری‌هایی اشاره می‌کنیم که اپل در طول سال‌ها آنها را کنار گذاشته است.

حذف درایو فلاپی دیسک (۱۹۹۸)

با بازگشت استیو جابز، کامپیوتر آل‌این‌وان رنگارنگ iMac G3، نقطه‌ آغاز جدیدی برای اپل بود. این شرکت درگاه‌های استاندارد و کابل‌های متعدد کامپیوترهای شخصی را کنار گذاشت و به طور کامل از USB و اینترنت استفاده کرد.

به‌همین‌ترتیب درایو فلاپی دیسک نیز حذف شد. با وجود سرعت پایین اینترنت و USB در آن زمان، حذف درایو فلاپی دیسک ۳.۵ اینچی، راحتی بیشتری را به همراه داشت و راه را برای نسل بعدی حافظه‌های فلش باز کرد. محصولاتی مانند Zip disk و Minidisc در آن زمان تلاش کردند تا جایگزین فلاپی دیسک شوند، اما موفقیت آن را تکرار نکردند. درنهایت، فلش درایوها و سیستم‌های ذخیره‌سازی آنلاین مبتنی‌بر اینترنت، آنها را منسوخ کردند.

پخش‌کننده‌های موسیقی قابل حمل (۲۰۰۷)

با وجود اینکه iPod اپل، محبوب‌ترین پخش‌کننده موسیقی در آن زمان بود، اما توسط محصول پرفروش خود اپل یعنی آیفون، کنار گذاشته شد. iPod در دوران اوج خود، اپل را به یک شرکت پیشرو تبدیل کرد و بازار پخش‌کننده‌های MP3 را در اختیار داشت. در سال ۲۰۰۶، ۴۰ درصد از درآمد اپل از فروش iPod تأمین می‌شد.

پس از عرضه آیفون در ژوئن ۲۰۰۷، iPod Touch در سپتامبر همان سال معرفی شد. این دستگاه عملاً آیفون بدون قابلیت تماس بود و نگاه اپل به آینده گوش دادن به موسیقی را نشان می‌داد. درواقع اگر کسی آیفون داشت، دیگر نیازی به iPod جداگانه نداشت.

اپل پس از آن به تدریج تولید مدل‌های مختلف iPod را متوقف کرد. iPod کلاسیک در سال ۲۰۱۴، iPod nano و iPod shuffle در سال ۲۰۱۷ و iPod Touch در ماه مه ۲۰۲۲ از چرخه تولید شرکت خارج شدند.

صفحه کلید فیزیکی گوشی‌های هوشمند (از ۲۰۰۷ به بعد)

با معرفی آیفون و صفحه نمایش لمسی خازنی آن، کاربران مجبور به یادگیری نحوه کار با صفحه کلید لمسی شدند. این انتقال از کلیدهای فیزیکی (مانند گوشی‌های قدیمی‌تر یا بلک‌بری) به صفحه نمایش لمسی، به‌خصوص در صفحه نمایش کوچک ۳.۵ اینچی آیفون اول، آسان نبود.

کیبورد فیزیکی گوشی بلک‌بری

حقیقت این است که کیبوردهای فیزیکی (به‌خصوص با بزرگ‌تر شدن نمایشگرها) فضای زیادی را اشغال می‌کردند. همچنین با ظهور اپلیکیشن‌های کیبورد شخص‌ثالث برای اندروید (مانند Swype و SwiftKey)، روش‌های ورودی جدید، پیش‌بینی متن هوشمندتر، الگوریتم‌های تایپ و حتی نقشه‌های حرارتی لمسی معرفی شدند. به‌طورکلی، کیبوردهای نرم‌افزاری به‌دلیل انعطاف‌پذیری بیشتر، پشتیبانی از زبان‌های مختلف، چیدمان‌های بی‌نهایت کلید و گالری‌های ایموجی، مزیت‌های فراوانی نسبت به کیبوردهای دکمه‌ای داشتند.

حذف درایو نوری (۲۰۰۸)

مک‌بوک ایر که توسط استیو جابز در سال 2008 معرفی شد، برای نمایش طراحی فوق‌العاده نازک خود، از یک پاکت نامه بیرون آورده شد. برای دستیابی به این میزان از باریکی، اپل مجبور شد درایو نوری داخلی را حذف کند و این اولین مک‌بوک بدون درایو نوری بود.

این حرکت، دورانی جدید از لپ‌تاپ‌های نازک و سبک را آغاز کرد. اپل همچنین برای جبران حذف درایو نوری، دو راهکار ارائه کرد:

    Remote Disc که به مک‌بوک ایر اجازه می‌داد به‌صورت بی‌سیم از درایو نوری مک یا پی‌سی مجاور خود استفاده کند.

  

  یک درایو دیسک اختیاری با نام «USB SuperDrive اکسترنال»

مک‌بوک پرو و سایر مک‌بوک‌ها نیز در سال ۲۰۱۲ از درایوهای نوری خداحافظی کردند.

ادوبی فلش (۲۰۱۰)

در اوایل عرضه آیفون، اپل به سراغ پشتیبانی از ادوبی فلش که در آن زمان برای انیمیشن‌ها و ویدیوها در وب استفاده می‌شد، نرفت. این امر باعث شد تجربه مرور وب در آیفون و آیپد دچار مشکل شود.

در آوریل ۲۰۱۰ و هم‌زمان با عرضه اولین آیپد، استیو جابز نامه‌ای سرگشاده با عنوان «درباره فلش» منتشر کرد و دلایل اپل برای عدم پشتیبانی از فلش، مانند مشکلات امنیتی و عدم سازگاری آن با رابط کاربری لمسی آیفون را توضیح داد. با جلوگیری از دسترسی فلش به پایگاه رو به رشد کاربران iOS، اپل توسعه‌دهندگان را مجبور کرد تا بین استفاده از فلش قدیمی یا استانداردهای باز مانند HTML5 یکی را انتخاب کنند. همچنین، با ناسازگار کردن بازی‌ها و ابزارهای مبتنی‌بر فلش، اپل کاربران و توسعه‌دهندگان را به سمت فروشگاه اپ استور هدایت کرد تا اپل بتواند بر محتوا نظارت و از آن کسب درآمد کند.

ادوبی درنهایت در سال ۲۰۲۰ به پشتیبانی از فلش پایان داد.

جک هدفون (۲۰۱۶)

اپل با حذف جک ۳.۵ میلی‌متری هدفون در آیفون ۷، با واکنشی بزرگ روبه‌رو شد. از آن زمان به بعد، هیچ‌کدام از پرچمداران آیفون این جک را نداشته‌اند. آخرین آیفون با این جک، آیفون SE نسل اول بود.

برای راحتی کاربران، اپل یک آداپتور Lightning به ۳.۵ میلی‌متر همراه با آیفون ۷، ۸ و X عرضه کرد. جک استاندارد هدفون‌های داخل جعبه نیز به Lightning تغییر پیدا کردند. با وجود این تغییر، کاربران نمی‌توانستند هم‌زمان با گوش دادن به موسیقی، گوشی خود را شارژ کنند، مگر اینکه از هدفون‌های بی‌سیم استفاده می‌کردند.

جم هدفون در آیفون

تصمیم اپل اگرچه بحث‌برانگیز بود، اما به‌طور قابل‌توجهی باعث رشد پذیرش هدفون‌های بی‌سیم شد. با وجود مقاومت اولیه و تمسخر رقبا، امروزه جک هدفون عمدتاً در گوشی‌های هوشمند ارزان‌تر یا گوشی‌های مخصوص علاقه‌مندان به صدا (مانند سونی) یا گوشی‌های گیمینگ (مانند ASUS ROG) یافت می‌شود.

پورت‌های سفارشی (۲۰۱۶)

طراحی مجدد مک‌بوک پرو در سال ۲۰۱۶، یک تغییر اساسی در تاریخچه این لپ‌تاپ بود. اپل با هدف نازک‌تر کردن دستگاه و کاهش تعداد پورت‌ها، تقریباً تمام کانکتورهای قدیمی که کاربران حرفه‌ای به آنها نیاز داشتند را حذف کرد.

این تغییر به خصوص پس از نسل قبلی مک‌بوک پرو (۲۰۱۵) که به پورت شارژ MagSafe، دو پورت Thunderbolt 2، دو پورت USB-A، یک پورت HDMI تمام‌سایز و یک اسلات کارت SD مجهز شده بود، برای بسیاری از علاقه‌مندان ناخوشایند بود.

پورت‌های سفارشی اپل

تمام این پورت‌ها با چهار پورت Thunderbolt 3 USB-C (ارزان‌ترین مدل ۱۳ اینچی فقط دو پورت دارد) و یک جک هدفون جایگزین شدند. این موضوع باعث شد کاربران حرفه‌ای برای اتصال حافظه‌های فلش USB-A، اینترنت باسیم، کارت‌های SD، نمایشگرهای خارجی و تقریباً هر چیز دیگری، به دانگل‌ها نیاز پیدا کنند. بسیاری به‌خصوص از حذف کانکتور شارژ MagSafe انتقاد کردند، چرا که با این تغییر یکی از پورت‌های USB-C باید عمدتاً برای شارژ مک‌بوک پرو استفاده می‌شد.

در نهایت، اپل مسیر خود را اصلاح کرد. طراحی مجدد مک‌بوک پرو در سال ۲۰۲۱، اسلات کارت SD و پورت HDMI را بازگرداند و حتی MagSafe نیز بازگشت، که باعث آزاد شدن یکی از پورت‌های USB-C شد.