«زخم کاری»؛ بازخوانی دلایل تغییر رئیس موساد در میانه جنگ با ایران

به گزارش پارسینه، اقدام اخیر «بنیامین نتانیاهو»، نخست وزیر رژیم صهیونیستی در معرفی «رومن گوفمن»، به عنوان رئیس جدید سازمان امنیت و اطلاعات خارجی رژیم صهیونیستی (موساد) به عنوان گزینه جانشین «داوید بارنع»، رئیس کنونی این سازمان تروریستی در شرایطی رقم خورد که جامعه اطلاعاتی این رژیم از زمان ضربه ترمیم ناپذیر طوفان الاقصی در اکتبر 2023 تغییر و تحولاتی گسترده را در ماه‌های اخیر در راس ساختارهای امنیتی و اطلاعاتی خود شاهد بوده است، تغییراتی که بیش از هر چیز نمودی آشکار از پذیرش شکست اطلاعاتی اسرائیل در مواجهه با محور مقاومت در طول 31 ماه گذشته تا به امروز است.

نتانیاهو در حالی در شامگاه روز یکشنبه با اعلام پایان پنج سال ریاست «داوید بارنع» بر موساد از «رومن گوفمن» به عنوان رئیس جدید وی در راس این سازمان تروریستی خبر داد که کارگزاران جامعه اطلاعاتی اسرائیل پیش از این شاهد قربانی شدن بسیاری دیگر از روسا و فرماندهان ارشد خود به دست نخست وزیر فاسد و جاه طلب این رژیم به بهانه اهمال و کوتاهی در تخمین عملیات طوفان الاقصی توسط رزمندگان مقاومت فلسطین در 7 اکتبر 2023 بودند.

ناتوانی دستگاه اطلاعاتی اسرائیل در پیشگیری از عملیات شکوهمند مقاومت فلسطین تنها به لحظه عملیات طوفان الاقصی محدود نشد، چرا که تلخی این فروپاشی بیش از هر چیز با شکست کلیه نهادهای اطلاعاتی این رژیم در شناسایی محل اختفای صدها اسیر صهیونیست در چنگال رزمندگان مقاومت فلسطین در غزه آن هم برای نزدیک به دو سال دوچندان شد. در حقیقت شهرک‌نشینان صهیونیست در خلال این برهه تاریخی با این ابهام بزرگ مواجه شدند که ساختار اطلاعاتی که خود را توانمندترین نهاد اطلاعاتی منطقه غرب آسیا و حتی جهان می‌پندارد چگونه است که حتی با وجود حمله و اشغال نوار غزه از شناسایی محل نگهداری صدها اسیر اسرائیلی در این باریکه کوچک برای ماه‌های متمادی ناتوان است تا در نهایت مجبور شود با عقبن نشینی ذلت بار از ادعاهای اولیه نتانیاهو مبنی بر نابودی حماس و آزادی همه اسرا بدون آزادی اسیران فلسطینی در بند در بازداشتگاه های این رژیم تن به تبادل اسرای فلسطینی و صهیونیستی دهد؟

پیش از بارنع به عنوان رئیس موساد، چهره‌های شناخته شده و کلیدی دیگری از جامعه اطلاعاتی اسرائیل نیز به دست نتانیاهو به عنوان متهمان شکست 7 اکتبر قربانی شده بودند که در راس آنها می توان به «آهارون هالیواه»، رئیس واحد اطلاعات ارتش اسرائیل (آمان) و «رونن بار»، رئیس سازمان امنیت و اطلاعاتی داخلی اسرائیل (شاباک) اشاره کرد.

با این حال سوال اصلی آن است که چرا نخست وزیر اسرائیل در میانه یک جنگ مهلک با ایران و در حالی هر روز خبرهای مختلفی از شناسایی و بازداشت شهرک‌نشینان متهم به جاسوسی برای ایران در رسانه‌های عبری زبان منتشر می‌شود اصرار دارد تا با دستپاچگی و تعجیل دست به تغییر رئیس موساد بزند؟ آن هم در شرایطی که قرار است گوفمن از اوایل ماه ژوئن 2026 (خرداد ماه 1405) کرسی ریاست موساد را در دست گیرد؟

برای فهم این تعجیل باید تصویری دقیق از ارزیابی‌های نادرست موساد در دوره بارنع از عوامل و کارگزاران اطلاعاتی اسرائیل در مواجهه با بازوهای توانمند جامعه اطلاعاتی محور مقاومت متشکل از گردان‌های قسام، شاخه نظامی حماس در غزه، حزب‌الله در لبنان، انصارالله در یمن و نهادهای اطلاعاتی ایران به تصویر کشید.

در حالی که موساد در سال‌های پس از تحمل شکست مفتضحانه برابر رزمندگان مقاومت اسلامی لبنان در نبرد 33 روزه در تابستان 2006 تلاش داشت تا با راه اندازی کارزار ترور رهبران و فرماندهان ارشد مقاومت لبنان، جهاد اسلامی و حماس در فلسطین و ترور دانشمندان هسته‌ای کشورمان اعتبار نظامی و امنیتی از دست رفته خود را احیا کند، ساختارهای مقاومت فلسطین در بیخ گوش افسران اطلاعاتی موساد و شاباک و تحت نظارت دوربین‌های امنیتی و مرزهای مجهزشده به هوشمندترین و مدرن‌ترین تجهیزات شنود و تصویربرداری در حال تمرین یکی از بزرگترین عملیات‌های تاریخ مقاومت فلسطین با هدف نفوذ به عمق سرزمین‌های اشغالی بودند؛ عملیاتی که هدایت آن را یکی از اسرای آزاده فلسطینی به نام «یحیی السنوار» بر عهده داشت که پس از پی ریزی ساختار اطلاعاتی مقاومت فلسطین موسوم به «مجد» موفق شده بود در سال‌های قبل از اسارت، ضمن تاسیس شبکه‌های قدرتمند جمع آوری اطلاعات از داخل سرزمین‌های اشغالی، کادری حرفه‌ای و ماهر از رزمندگان را تحت عنوان واحد «نخبه» حماس تربیت کند.

 نوار غزه محدود نماند. به فاصله یک روز ورود رزمندگان مقاومت اسلامی لبنان به خط نبرد موسوم به «پشتیبانی از مردم مظلوم نوار غزه» و در ادامه نیروهای مسلح یمن در حملات راکتی، موشکی و پهپادی به عمق سرزمین‌های اشغالی سبب شد تا فشارها برای یافتن مقصران این شکست اطلاعاتی روز به روز تشدید شود. با این حال نتانیاهو که به خوبی می‌دانست افکار عمومی در سرزمین‌های اشغالی او را مقصر همه این ناکامی‌ها برای اسرائیل می‌دانند تلاش کرد تا ضمن شانه خالی کردن از این مسئولیت، با طراحی نقشه‌ای هدفمند، یک به یک روسای نهادهای اطلاعاتی اسرائیل را به عنوان عاملان این شکست معرفی و آنها را از راس نهادهای کلیدی اسرائیل برکنار سازد و به جای آنها افرادی رام و مطیع که حاضر به فرمانبرداری از جنگ طلبی و جاه طلبی‌های وی باشند را جایگزین سازد.